خاورمیانه از دیدگاه ترکیه - سرنوشت مبهم غوطه شرقی در سوریه

مردم غوطه شرقی در انتظار مرگ بسر می برند

خاورمیانه از دیدگاه ترکیه - سرنوشت مبهم غوطه شرقی در سوریه

 

رژیم اسد به حملات بیرحمانه خود به منطقه غوطه شرقی ادامه می دهد. مردم غوطه شرقی، حلبی ها، ادلبی ها و خلاصه کلام سوری ها چگونه در کنار قاتلین خود زندگی خواهند کرد. ظرف سه روز در نتیجه حملات هوایی به غوطه شرقی حدود 250 نفر جان خود را از دست داده و بیش از 800 نفر نیز مجروح شده اند. متاسفانه این رقم می تواند افزایش بیابد. درحالیکه غوطه شرقی در چهارچوب روند آستانه بعنوان منطقه عاری از درگیری و کاهش تنش اعلام گردید، برخی ها ادعا کردند که ترکیه با عملیات عفرین به غیرنظامیان آسیب می رساند. این محافل هنگامیکه سخن از روسیه، رژیم اسد و امریکا به میان می آید، کر و لال می شوند. چنان بوسنی و هرزگوین و عراق... یعنی کودکان مسلمانی که جان خود را از دست میدهند، هیچ ارزشی ندارند.

مردم غوطه که تحت محاصره قرار دارند، می گویند که دیگر در انتظار مرگ بسر می برند. زیرا اگر هم از حملات رژیم رهایی بیابند، در نتیجه گرسنگی و بیماریهای ناشی از محاصره جان خواهند داد. رژیم اسد علی الخصوص بیمارستانها را مورد هدف قرار می دهد. چنان حوادثی که قبلا در حلب و ادلب رخ داده است. منطقه غوطه از شرق، غرب و جنوب دمشق پایتخت سوریه را احاطه کرده و در طول تاریخ با باغچه های سرسبز شهرت یافته .بود. غوطه که دمشق را تغذیه می کند، از نظر زراعی یکی از پر برکت ترین مناطق جهان محسوب می شود. جغرافیدانان قدیم عرب این منطقه را بعنوان یکی از مناطق خارق العاده جهان که با رودخانه ها، باغات میوه، بوستان ها و روستاهای خوانین سرشناس دمشق زینت یافته است، توصیف می کنند. این منطقه قبل از جنگ در فصل بهار تفرجگاه مردم دمشق بود. رود برادا و کانالهایش دمشق را به دو نیم کرده و از این منطقه عبور می کنند. جمعیت غوطه که در آخرین دوره عثمانی 50 هزار نفر بود، امروزه حدود 400 هزار نفر تخمین زده می شود. در حال حاضر جمعیت این شهر که یک چهارم آن بدلیل جنگ کوچ کرده اند، حدود 300 هزار نفر می باشد. غوطه که بهمراه آثار باستانی، صاحب آرامگاههای یادواره ای می باشد، مورد توجه و علاقه خاص صلاح الدین ایوبی فاتح قدس قرار داشت. غوطه شرقی که در خلال آغاز قیام مردمی بسال 2011 در سوریه یکی از مهمترین مراکز مهم مقاومت محسوب می شد، با آغاز از ماه آوریل سال 2013 از سوی نیروهای رژیم اسد تحت محاصره قرار گرفت. رژیم اسد علاوه بر حملات زمینی و هوایی به غوطه شرقی، ورود یاریهای بشری به منطقه را نیز محدود کرده است. در حال حاضر دو گروه مخالف در غوطه شرقی حاکم می باشند. یکی از این دو گروه اتحادیه رحمان وابسته به ارتش آزاد سوریه می باشد. در راس این گروه عبدالناصر سمیر که با درجه سروانی از ارتش سوریه جدا شده است، قرار دارد. پیشرفته ترین سلاح این گروه موشکهای ضد تانک تاو امریکا می باشد. گروه دوم نیز جیش الاسلام یعنی لشگر اسلام، بزرگترین گروه مقاومت در غوطه شرقی می باشد. این گروه به ارتش آزاد سوریه وابسته نبوده و از سوی جبهه اسلامی سعود حمایت می شود. این گروه نیز موشکهای مختلفی در دست دارد.

منطقه تحت محاصره با جهان خارج تنها دو نقطه ارتباطاتی دارد. یکی از این نقاط، وافیدین در دوما می باشد. در یک طرف این نقطه کنترل، رژیم و در طرف دیگر آن نیز عناصر جیش الاسلام قرار دارد. از سوی دیگر نیز تونلهای منتهی به محلات دمشق وجود دارد. فقط این تونلها در حال حاضر از سوی رژیم بسته شده اند. از ماه سپتامبر سال 2017 بدین طرف ورود نهادهای یاری سازمان ملل به منطقه محدود شده است. فقط دادن اجازه به ورود نهادهای مذکور به منطقه، تنها برای یک بار در ماههای نوامبر و دسامبر موجب آسودگی نسبی شده بود. مردم غوطه شرقی بدلیل افزایش نرخها، روزانه تنها یک وعده غذا می خورند. در این منطقه دو ماده اصلی تغذیه یعنی نان و برنج یافت نمی شود. مرگ و میر کودکان در نتیجه تغذیه ناکافی افزایش یافته است. بیماران بدلیل عدم تخلیه از منطقه، جان خود را از دست می دهند. غوطه شرقی مدت مدیدیست که با بمبهای بشکه ای و خوشه ای و سلاحهای شیمیایی مورد حمله قرار می گیرد. براساس گزارش سازمان ملل، در روزهای اخیر شش بیمارستان خسارت سنگینی دیده اند. در نتیجه محاصره، کمبود دارو و مواد غذایی به اوج رسیده است. رژیم اسد که مدت مدیدیست منطقه را محاصره کرده است، می گوید یا بایستی تمامی گروههای موجود در منطقه تسلیم شده و یا اینکه مردم منطقه در نتیجه بمباران، گرسنگی و بیماری بمیرند. ناگفته نماند که تمامی این تحولات در مقابل چشمان جامعه بین المللی مدرن و مدنی جریان می یابد.    



خبرهای مرتبط